January 13, 2005


How unbearable is loneliness,
even for a wolf...

Posted by shahzoda at January 13, 2005 11:43 PM
Comments

به نظرم همه ما مردم نيز به گونه اي آفريننده همچنين منظره هايي در زندگي هستيم حتي اگر شده براي يك بار. اين تصوير مرا به ياد مردي مياندازد كه همه اندوه درون خود را سوار بر آهي كرده و از ژرفاي دل سوخته اش آن آه را رو به يك قدرت برتر(خدا) پرتاب ميكند تا او را از غم نهفته در درونش آگاه سازد زيرا كه در اين جهان خاكي كسي را نيافته تا غمش را به او بازگويد(مصداق بارز تنهايي و بيكسي) خدانگهدار

Posted by: mahjoob at January 15, 2005 10:02 AM

دوست عزیز

من با داشتن این صفحه گویا دارای گوشی شوده ام که همیشه و همه وقت آماده ی شونیدن من باشد.

و شما که همیشه انتطار نظرات مهربانانه تان میمانم.

Posted by: samarqandi at January 16, 2005 11:19 AM