به نظرم همه ما مردم نيز به گونه اي آفريننده همچنين منظره هايي در زندگي هستيم حتي اگر شده براي يك بار. اين تصوير مرا به ياد مردي مياندازد كه همه اندوه درون خود را سوار بر آهي كرده و از ژرفاي دل سوخته اش آن آه را رو به يك قدرت برتر(خدا) پرتاب ميكند تا او را از غم نهفته در درونش آگاه سازد زيرا كه در اين جهان خاكي كسي را نيافته تا غمش را به او بازگويد(مصداق بارز تنهايي و بيكسي) خدانگهدار
Posted by: mahjoob at January 15, 2005 10:02 AMدوست عزیز
من با داشتن این صفحه گویا دارای گوشی شوده ام که همیشه و همه وقت آماده ی شونیدن من باشد.
و شما که همیشه انتطار نظرات مهربانانه تان میمانم.
Posted by: samarqandi at January 16, 2005 11:19 AM