فردا می روم و خودم را چون صدا ویرایش می کنم و شاید سانسور

بر این درو پنجره تنها باد ناخن می زند
و تنها شبباده است که پای به داخل می نهد آرام
و مهربان دست می برد
به پرده های شفاف روزگار من
تنهای زیباست آری می دانم
می دانم
اما ای
 مرد سرگردان
مرا به من برگردان