از جنگل که برگشتم تازه دیدی چشمانم سبز استدیدی قلبک سبز استدیدی با زبان تو آشنایمبا جهان تو بیگانهدوستم داشتی دوستت داشتمو چه باک از آن که چیزی جا گزاشتمدر انبوه سبز جنگلا