چرا خسته نمی شوی
از این همه قصه های تلخ و شیرین کودکی
که در گوش تو می خوانم
چرا انگشت بر لبانم نمی گذاری
که بس است بسیار شنیده ام.
چرا کمکم نمی کنی
که هشیار شوم
از این مستیی مدام
از این خواب بی پاین
و تو هنوز با منی؟
بوي جوي موليان آيد همي...زنده شدم.آنسان كه زنده رود...مرسي!
Posted by: AVERA at May 6, 2006 6:44 AMشهزاده جان
خوابگرد عزيز مساله مهمی را مطرح کرده است. می توانی در بحث شان مشارکت کنی و کمک فکری بدهی؟
http://www.khabgard.com/?id=15340750#comments
بر تنم بوی تو با موی تو پهلو می زند
Posted by: روسفید دل سیاه at May 11, 2006 8:48 AMسلام دوست عزیز
من از ایران براتون می نویسم
عاشق تاجیکستان و سمرقند و بخارا هستم و می خواهم به دیدن این جا ها بیام اگر ممکنه یه کمک به من کنید و بفرمایید که هزینه هتل های درجه یک و دیگر هتل ها و هزینه غذا و به طور کلی هزینه مسافرت در تاجیکستان یا سمرقند و بخارا چقدر است این یاری شما را هیچ وقت فراموش نمی کنم و البته هر کاری هم در ایران داشته باشید با همه وجود برایتان انجام می دهم
دست شما را می بوسم
چشم ها را بايد شست جور ديگر بايد ديد
كار ما نيست شناسايي راز گل سرخ
كار ما شايد اين است
كه در افسون گل سرخ شناور باشيم
پشت دانايي اردو بزنيم
خوشحال مي شم اگه به من ايميل بزنيد
آريا از ايران
سلام اميد دارم سبز باشيد
گويد عدوي كاين شيوه دري دود ميرود نابود مي شود
باور نمي كنم
باور نمي كنم
باور نمي كنم
اگه شعر را درست نوشته باشم
باديدن اين وبلاگ و اشعار زيبا باور كردم كه شيوه ي دردي هرگز نابو نخواهد شد
...
تا هست آدمي
تا هست عالمي
خوشحال مي شم مطالب تون رو بخونم
سلام. من هم از ایران خواننده ی وبلاگتان هستم و از این آشنایی خوشبختم.
من هم یک زن ایرانی هستم و سی و هفت سال سن دارم. به شعر و ادبیات علاقه دارم و این شعر های که نوشتید توجه ام را جلب کرد.
خیلی زیبا هستند.
سلام. لذت بردم. وبلاگت بسیار زیبا و خواندنی است. آفرین.
Posted by: bitaghsir at May 16, 2006 7:03 AMAz canada minevisam. Besiar zibast ke az kenare haye amoo daria va jooye moolian minevisid. Asheghe samarghand o bokhara hastam va omid ke roozi didar ha taze shavad.
Posted by: saeed at May 18, 2006 7:51 PM