خنده هایت چون فواره میزند بیرون
و من دوباره دل به زندگانی می بندم.
بهار من تا دیر مرو
دلم از پایز بیزار است.
حرمت خاطره سبز نگاهی عاشق
به کلامی و سلامی یاد آر
ورنه رسم گذر از خاطره ها
عادت تاجر بی عاطفه است
درود بر شما ...
پیشنهاد پالایش زبان پارسی را به شما میدهم!
نگاهی به این تارنما بیندازید: www.parsi-l.com
سلام . حسرت به دل مانده ای تا به حال ؟ دلم آنقدر یک سفر به آن حوالی می خواهد که نگو .
Posted by: bahar narenj at May 1, 2006 4:15 PM