امروز یکی از روزنامه های تاجیکیرا که تاجکستان عنوان دارد، می خواندم که تازه روی اينترنت هم قابل دسترس است.از خبر های تازه و قدیمی را که از آن ها اخیرا خوانده و یا شنیده بودم دوباره مرور می کردم و از آن که دیگر می توانم این روزنامه را زود زود بخوانم بسیار شاد بودم. اما یک خبری بود که مرا لرزاند: آبخیزی در پنجرود . از سیلآبی که پنجکنت را دوباره به خرابه زار تبدیل نموده. از مدرسه دوطبقه ای که تنها یک طبقه آن باقی مانده و از آن خانه های مردم مسکینی که آخیرین سرپناه خودرا از دست داده اند، از آن که سیل به آن بلندیی که آرامگاه استاد رودکی آن جای قرار دارد و حالا بعد از این سیلاب دیگر آنرا نمی شود آرامگاه خواند.
عصیان پنجرود آرام، تخریبگرتر از باد سوزان زمان بوده است. در صفحه هفتوم این روزنامه با خط سریلیک در این جا بخوانید.
Аз 9 то 22 июн намоиши корхои Фрида Кахло дар Ландан дар Тейт Модерн Галери баргузор мешавад. Хамон Фридае ки Тротскийро дар огушаш пинхон карда буд. Хамон Фридае ки тамоми зиндагонии худро дар озори чисмони ва дар банди рахти бемористон гузаронид, аммо ном ва симои худро ба тамоми чахониён ошно кард. Дарди худро, ишки худро ва орзуву армони худро барои хамеша дар назари хунардустон дарч кард. Ва ман яке аз хаводорони наккошихои у хар замоне ки ба корхояш назар меандозам замон аз назарам меравад ва дар гарки гамхо ва дардхои худ ва занони точик мемонам. Фрида барои ман як зани боиродаи точик аст, ки ба орзухояш дастраси дошта аст. Аз зиндагонии у бештар дар инчо бихонед.
