گلهای زندانی

از دختری گلفروش  پرسیدم که آیا چی گونه می شود به گلهای تراپیکی در شرایت خانه نگهبانی کرد. گفت هر چی قدر می توانی از آبی باران جمع آوری کن و برایشان از آن بده که بسیار دوست دارند. و دوست دارند گفتنش برایم بسیار شیرین و لذت بخش بود. گلها هم دوست دارند. گلهای تراپیکی آب باران را دوست دارند. من گلهارا دوست دارم. 

عجیب بود این روز همه به گلها اندیشیدم و به این که چی گونه می شود برایشان آب باران جمع کرد. البته در لندن برای این کار مشکیلیی نیست. اما مشکیل این است که گل های تراپیکی در لندن مهاجرند. مثل من که از کشور آفتابی و خوشک به این سرزمین بارانی و نمناک آمده ام. بعد از این حرف دختر گل فروش گویا قادیر به درک گلهای مهاجر شودم.

می شود آیا
همه گلهای مهاجررا
زیر باران برد؟
می شود آیا
هر بهار که از راه رسید 
دست بر زندان های تنگو تار گل ها برد
و همه را یک به یک نوازش کرد و در زیر نورهای آفتاب  
گفت که ای زندانیان، آزادید.
و رها کرد همه را.
می شود آیا
که رها کرد
و نرنجاند این گرفتاران زیبای را.