March 20, 2005

نوروز غریبان

در چشمان سبز من
شوعله ها یخ بسته است
در استخوانم
زمستان هنوز مهمان،
تو ای بهار
چی زود
و یا چی دیر آمده ای

بیا، بیا که
دست به شوعله و
لب به شراب و
دل به شقایق
می دهم، بیا

بیا که سفره ام
پر از شین های دنیاست، اما
 هفتسین تورا نکرده ام پیدا
تو ای بهار بیا،
تو ای بهار بیا.

***
Наврузи гарибон

Дар чашмони сабзи ман
Бахор ях бастааст
Дар устухонам зимистон хануз мехмон
Ту эй бахор
Чи зуд
Ва ё чи дер омадайи

Биё, биё ки
Даст ба шуълаву
Лаб ба шаробу
Дил ба шакоик медихам, биё

Биё ки суфраам пур аз шинхои дунёст, аммо
 Хафтсини туро накардаам пайдо
Ту эй бахор биё
Ту эй бахор биё

March 20, 2005 10:58 PM
Comments

هر شعری را يا هر نوشته خوب را وقت خاصی بايد درک کرد يا اينطور بگويم که درک کردن و رابطه برقرار کردن با آن در زمان خاصی برای خواننده اتفاق می افتد. من حالا که اين شعر را می خوانم می بينم چقدر آن را دوست دارم و چه زيباست. فهميدمش!

Posted by: سيبستان at March 22, 2005 1:10 AM
Post a comment









Remember personal info?