...
Ба тамоми гушахои торики эхсосот бо чашми баста рафтаам ва хамеша рохе будааст, ки маро дубора ба равшани овардааст.
Хамеша хозирам ки атрофамро бекас ва холи бибинам.
Ман гушхоямро барои хомушии тулони борхо тамрин кардаам.
Боз то кай имтихон хохам шуд. Фикр мекунед ман кистам. Ман фикр мекунам каме хастаам. Бояд коре бикунам ё кадаме бизанам.
اگر گريه کنم
تمام غوک هايت را
Агар гиря кунам
Тамоми гукхоятро
Ва мохихоятро
Ба зери чатр мерони.
Агар бебокона хандидам
Чи гуна метавони мушхоятро
Нигах дори
Ман аммо лаб ба лаб мегзораму медонам
Ки медони
Кабутарони ман беморанд
آغوش
اگر گريه کنم
تمام غوک هايت را
و ماهيانت را
.به زير چتر می رانی
اگر بيباکانه خنديدم
چه گونه می توانی موش هايت را
نگه داری
من اما لب به لب می گذارم و می دانم
که می دانی
کبوترانم بيمارند
مثل دريا شده ای باز
مثل دريا
Мисли дарё шудаи боз
Мисли дарё
Сар кашида
Суи сохилхои нопайдои худ
Пойхои моили ман
Бозмонда гилолуд
Мох мебинам
Дар миёни обхои ту меларзад
Чун хамеша равшану гамнок
Чун чароги рахнамой
Киштихои гумрохи туро
Лап-лапи обхоят
Лап-лапи вучуди бепахноят
Вахшро меоварад бар ёд
Ва Зарафшонро чарогон мекунад дар ман
Ишк, эй Ишк, эй Ишк
Ман хамеша донам аз пеш ки мебахшам
Хама гунохи туро
Ман хамеша донам аз пеш ки хохам рафт
Хама рохи туро.
عشق
مثل دريا شده ای باز
مثل دريا
سر کشيده
سوی ساحل های ناپيدای خود
پای های مايل من
بازمانده گل آلود
ماه می بينم
در ميان آبهای تو می لرزد
چون هميشه روشن و غمناک
چون چراغ رهنمايی
کشتی های گمراه تو را
لپ لپ آبهايت
لپ لپ وجود بی پهنايت
وخش را می آورد بر ياد
و زرافشان را چراغان می کند در من
عشق، ای عشق، ای عشق
من هميشه دانم از پيش که می بخشم
همه گناه تو را
Хар гушаи он хона
Хар ашё
Хар панчара
Як тикка аз завки маро дошт
То боз шуд он дарвоза
Берун хама тикахои завки маро мехурд
Кай мекард дар чуйбори обхои гандида.
Ман дар шиками шахр мухраи сангин будам
Дар рудаи конуни он дармонда
Ман дарди азим
Дар хазми замон будам.
Ё барги гарибе дар ин дарёи бегона...
Чизе зи ман нест
Дар гушаи ин хона.
من به افتادن پرنده
از شکاف ابر باور دارم
Ман ба уфтодани паранда
Аз шикофи абр бовар дорам
Ва ба шикасти гардани гул
Ва ба хандахои г"ул-г"улаомези г"ул
Дар биёбоне ки хеч гах набудаам,
Ва ба зиндагонии як курбока дар дахони мор
Низ бовар дорам.
Ман ба зебойи
Ва чамоли нафиси хор
Ифтихор
Дорам
Хандаи ман
Аз фарози шонаи ишк
Осмонро остони танхоии хеш
Дидааст
Гиряи ман, гахе
Хушк мешавад
Ва гахе
Реша дорад.
شرح حال
من به افتادن پرنده
از شکاف ابر باور دارم
و به شکست گردن گل
و به خنده های غلغله آميز غول
در بيابانی که هيچ گاه نبوده ام
و به زندگانی يک قورباغه در دهان مار
نيز باور دارم
من به زيبايی
و جمال نفيس خار
افتخار دارم
خنده من
از فراز شانه عشق
آسمان را آستان تنهايی خويش
ديده است
گريه من گاهی
خشک می شود
و گاهی ريشه دارد
Зогхои ин дарахтро
Бояд аз аввал
Ва аз огози хоби он зимистони шум
Як ба як мерондам
Гушхоямро ба пунбахои сафеду нарми гафлат мебастам
Кош,
Ман ягон булбули ин боги ба ягмо рафтаро
Хоб медидам
Хоб намедидам
Имруз хеч чизро дуст надорам
Имруз хеч касро надорам дар ёд.
Имруз рохи харрузаи ман
Омехтааст
Бо мардум
Бо мошин
Овоз...
Овозхои дилхарош
Овозхои майнабур
Овозхои носабур,
Мошин, ароба...
Савор, пиёда...
Мардум
Мардум...
Садо, садо...
Рохи ман дар рохи ман гум шудааст?
Садои ман кучост,
Садои ман зери чархи чи чизе уфтод
Таркид,
Бишкаст.
Овози ман
Дар овозахои дури ман гум шудааст
Номи ман номи ман
Хатто ба ман шум шудааст.
Имруз хеч чизи ин чахон
Барои ман нест гарон
Ман нестам аз бас барои он
То шаб,
То хоб
То бурдани сар бар гушаи саччода
Чи кадар монда?
Дар издихоми гализи хиёбон
Духтаре меравад гирён
Дастафшон, гахе хандон
Меравад гарчи дуртар, аммо садояш
Харчи болотар мезанад чаранг
Ба гуши издихом
Садои гах ханда ва гахе гиря
"Духтаре девона"- механданд мардум, аммо
Духтар мегиряд хамчунон
Ва мезанад кадам
Меравад ба самти беодам
Духтаре ачиб девона,
Духтаре бегона,
Духтаре вайрон шуда
Дар магз-магзи ин замона.